ZOBACZ TAKŻE: Dzieje Parafii Św.Trójcy 1960 - 2010

 

Historia parafii pw.Trójcy św.we Wrocławiu.

 

   Kościół murowany, wzniesiony w latach 1937–45, uszkodzony w czasie działań wojennych, został całkowicie rozebrany po wojnie. W 1979 r. ks. prałat Jan Czapliński przystąpił do budowy nowej świątyni. Zaprojektował ją arch. Wacław Kamocki jako dwupoziomową budowlę: górną i dolną. W wieżę kościoła wbudowano potrójny krzyż oraz trzy elementy architektoniczne, które mają podkreślać symbolikę Trójcy Przenajświętszej. Kościół wzniesiono z żelbetu i cegły.

Obok zlokalizowano wielofunkcyjne pomieszczenia pomocnicze. Wydłużoną nawę kościoła dolnego przykryto sklepieniem kolebkowym. W ścianie południowej znajduje się 6 okien zapewniających dopływ światła dziennego. Po przeciwległej stronie – sześć lunet wypełnionych malowidłami ukazującymi tajemnice różańcowe.

   Kościół górny, o rzucie poziomym w kształcie rombu, nawa główna o rzucie prostokąta o wym. 21x27 m , zakończona z obydwu stron antresolami. Przykryta kopułą żelbetonową o oryginalnym elipsoidalnym kształcie. Kopuła nie opiera się na ścianach zewnętrznych, ale na czterech wysokich belkach belkach przebiegających w odległości 1,2 m od ścian. Autorem i pomysłodawcą rozwiązania jest prof. dr hab. inż. Sylwester Kobielak z Politechniki Wrocławskiej. Kopuła jest zwieńczona złoconą rozetą.

 

Wystrój ołtarza głównego stanowią elementy z drewna mahoniowego oraz obrazy: Trójcy Przenajświętszej, św. Józefa i Matki Boskiej Częstochowskiej, powyżej których znajduje się rozeta z witrażem ilustrującym Ducha Świętego. Na przeciwległej ścianie umieszczono obrazy: św. Jadwigi, św. Kingi i bł. Czesława.

W roku 1997 podczas Kongresu Eucharystycznego konsekracji kościoła dokonał Abp Grocholewski z Rzymu.